روستای محمدقاسمی در شرق بخش بیرم از توابع شهرستان لارستان در استان فارس قرار دارد؛ روستایی که امروز به‌درستی با لقب «طلای سبز لارستان» شناخته می‌شود. این آبادی با چشم‌اندازهای سبز، زمین‌های زراعی گسترده و تلاش بی‌وقفه کشاورزانش، چهره‌ای متفاوت از حیات روستایی در جنوب ایران به نمایش می‌گذارد. حضور مزارع سرسبز در میان اقلیم گرم منطقه، به محمدقاسمی حال‌وهوایی زنده و امیدبخش داده و آن را به یکی از نقاط قابل توجه بخش بیرم تبدیل کرده است.
کشاورزی؛ نبض تپنده زندگی در محمدقاسمی
آنچه روستای محمدقاسمی را در میان آبادی‌های اطراف برجسته کرده، ظرفیت بالای کشاورزی آن است. وجود ۱۰ حلقه چاه کشاورزی در پیرامون روستا، همچون رگ‌هایی زنده، زمین‌های زراعی را سیراب می‌کند و به این سرزمین روحی تازه می‌بخشد. همین منابع آبی سبب شده‌اند که کشت محصولات زراعی، به‌ویژه گندم، رونقی چشمگیر داشته باشد. کشاورزان محلی باور دارند که میانگین برداشت سالانه گندم در این روستا به حدود ۵۰۰ تن می‌رسد؛ رقمی که برای یک روستای منطقه، نشان‌دهنده توان بالای تولید و اهمیت اقتصادی محمدقاسمی در شرق بیرم است.
دامداری؛ همراه دیرین کشاورزی روستا
در کنار کشاورزی، دامداری نیز یکی از پایه‌های اصلی معیشت مردم روستای محمدقاسمی به شمار می‌آید. زندگی در این روستا، همچون بسیاری از روستاهای ایران، با پیوند عمیق انسان، خاک و دام معنا پیدا کرده است. پرورش بز و گوسفند از گذشته تا امروز یکی از مهم‌ترین راه‌های درآمد اهالی بوده و بنا بر روایت‌های محلی، بیش از ۳۰۰۰ رأس بز و گوسفند در این روستا نگهداری می‌شود. این حجم از دام، جایگاه دامداری را در اقتصاد روستا به‌خوبی نشان می‌دهد و گواهی است بر تداوم سبک زندگی بومی و تولیدمحور در محمدقاسمی.
تلاش مردمان روستا و ارزش زندگی بومی
روستای محمدقاسمی تنها مجموعه‌ای از زمین‌های زراعی و گله‌های دام نیست؛ این روستا روایتگر کوشش مردمانی است که با صبوری و سخت‌کوشی، زندگی را در دل طبیعت پیش می‌برند. کشاورزان و دامداران این منطقه با تکیه بر تجربه، همت و دانش بومی، توانسته‌اند محیطی پویا و سرشار از تولید بسازند. در چنین فضایی، کار و تلاش نه فقط یک شغل، بلکه بخشی از هویت اجتماعی و فرهنگی روستا به شمار می‌رود؛ هویتی که محمدقاسمی را به یکی از روستاهای ارزشمند و زنده لارستان تبدیل کرده است.
۰ نظر