استان چهارمحال و بختیاری یکی از زیباترین مناطق کوهستانی ایران است که در بخش مرکزی زاگرس قرار دارد. این استان با مساحتی حدود ۱۶ هزار کیلومتر مربع، در جنوبغرب کشور واقع شده و مرکز آن شهر شهرکرد، بلندترین مرکز استان ایران، شناخته میشود. بر پایه سرشماری سال ۱۴۰۰، جمعیت این استان حدود ۹۵۰ هزار نفر گزارش شده است.
چهارمحال و بختیاری از شمال و شرق با استان اصفهان، از جنوب با کهگیلویه و بویراحمد، و از غرب با خوزستان و لرستان هممرز است. این منطقه بهدلیل ارتفاعات قابلتوجه و آبوهوای کوهستانی، سرچشمه بسیاری از رودخانههای مهم ایران از جمله کارون و زایندهرود است.
نام استان برگرفته از دو بخش تاریخی و قومی است: چهارمحال (چهار ناحیه قدیمی) و بختیاری، که یکی از اصیلترین اقوام ایرانی بهشمار میآید. موسیقی محلی، آداب عشایری، و کوچهای فصلی بختیاریها، فرهنگ این استان را منحصربهفرد ساخته است.
جاذبههایی مانند چشمه دیمه، گردنه عسلکشان، منطقه بازفت، آبشار آتشگاه، و تالاب چغاخور، گردشگران بسیاری را به این استان میکشانند. چهارمحال و بختیاری با طبیعتی بکر، فرهنگی ریشهدار و هوایی پاک، بهشتی آرام در دل زاگرس است.
