در شهرستان گرمی، واقع در استان اردبیل، دریاچه گیلارلو به عنوان یکی از مناطق نمونه گردشگری طبیعی شکل گرفت. این دریاچه مصنوعی که در سال ۱۳۷۵ با ظرفیت حدود هشت میلیون مترمکعب آب ساخته شد، هدف اصلیاش تامین آب شرب شهر گرمی بود. دریاچه در فاصله پنج کیلومتری شمال گرمی و در کنار روستای گیلارلو واقع شده است و با چشماندازی دلانگیز، پذیرای گردشگران و طبیعتدوستان بسیاری است.
سد خاکی بزرگی بر روی این دریاچه ساخته شده که آب آن از طریق کانالی به طول چند صد متر، از رودخانههای برزند چای و دیزده چایی تأمین میشود. این سد با ارتفاع ۲۵ متر و طول تاج ۹۳۰ متر، یکی از مهمترین سدهای منطقه مغان به شمار میآید. ظرفیت مخزن این سد بیش از ۵٫۸ میلیون مترمکعب است و توانایی آبدهی آن به حدود ۲۷۰ لیتر در ثانیه میرسد.
شروع احداث دریاچه و سد در سال ۱۳۶۹ بوده و بهرهبرداری از آن در سال ۱۳۷۴ آغاز شد. با این وجود، یکی از مشکلات اساسی این منطقه، کاهش جریان آب در کانال آبآور دریاچه است؛ کانالی که وظیفه انتقال آب از برزند چای، یکی از شاخههای مهم حوزه آبریز مغان، به دریاچه گیلارلو را بر عهده دارد. علیرغم خروش رودخانه برزند و غنای منابع آبی منطقه، این کانال گاهی حتی قطرهای آب هم به دریاچه نمیرساند.
این کمآبی در شرایطی رخ میدهد که کشاورزان منطقه به روانآبها در فصل کشت شدیداً نیازمندند و آب رودخانه برزند چای اغلب به سمت زمینهای زراعی هدایت میشود. اما این بیتوجهی به سهم آبی دریاچه گیلارلو، زنگ خطری برای حفظ منابع آبی و گردشگری منطقه است و نیازمند مدیریت دقیقتر و برنامهریزی بهینه است تا هم نیاز کشاورزان و هم حیات این دریاچه زیبا حفظ شود.
۰ نظر