روستای نقاره، یکی از قدیمی‌ترین و مرزی‌ترین روستاهای شهرستان گرمی در استان اردبیل است که پیشینه تاریخی آن به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردد. این روستا بر اساس آخرین تقسیمات کشوری در بخش مرکزی شهرستان گرمی و دهستان اجارود شمالی قرار گرفته است. نقاره از شرق با روستای هواس، از غرب با روستای شور درقان، از جنوب با روستای چونه خان و از شمال با روستای کله سر همسایه است.

شغل اصلی ساکنان این روستا کشاورزی و دامداری است که با توجه به موقعیت جغرافیایی و زمین‌شناسی خاص منطقه، کشاورزی در آن رونق ویژه‌ای دارد. نقاره در فاصله ۱۲ کیلومتری شهرستان گرمی و در کنار جاده چای پارا یولی واقع شده است. توپوگرافی هموار و چشم‌اندازهای طبیعی زیبای این منطقه، آن را به جاذبه‌ای دلنشین برای گردشگران تبدیل کرده است.

جاهای دیدنی روستای نقاره

یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های این روستا، تپه‌های باستانی هاچا تپه سی و نقاره تپه سی هستند که نام روستا نیز از همین تپه‌ها گرفته شده است. این تپه‌ها به دوره‌های تاریخی اشکانی و ساسانی تعلق دارند و گفته می‌شود در گذشته مردمانی بر فراز این تپه‌ها به جشن، پایکوبی و نواختن نقاره می‌پرداختند. این آثار ارزشمند در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۴۵ به عنوان آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌اند.

در کنار این تپه‌ها، گورستان تاریخی «گبر» وجود دارد که قدمت آن به دوره پیش از اسلام بازمی‌گردد و یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی منطقه محسوب می‌شود. علاوه بر این‌ها، روستای نقاره در کنار رودخانه جیین چای، با قنات‌ها و چشمه‌های طبیعی و مراتع سرسبز اطراف تپه‌های باستانی، محیطی دلپذیر و آرام برای گردشگران فراهم آورده است.

پیشنهاد ما :
بالخلی چای، رودخانه زنده اردبیل

هوای مطبوع و دلنشین این روستا به ویژه در فصل بهار و ایام نوروز، به خصوص روز سیزده‌به‌در، موجب استقبال گسترده میهمانان از سراسر استان اردبیل و حتی تهران می‌شود تا از طبیعت بکر و فضای تاریخی نقاره لذت ببرند.