در ۱۲ کیلومتری غرب اصفهان، در دامنه کوهی سنگی و کمارتفاع، غار قهرمان خمینیشهر چون نگینی خاموش اما پرراز، چشم به گذر قرنها دوخته است. این غار تاریخی، در نزدیکی شهرستان خمینیشهر جای گرفته و با دهانهای به ارتفاع ۱۰ متر و عرض ۵ متر، رو به سوی غرب گشوده شده است.
محوطه ورودی و آبانبار باستانی
پس از عبور از دهانه غار، محوطهای داخلی پدیدار میشود که بقایای دیوارهای سنگی اطراف آن، نشان از ساختوسازهای کهن دارد. در پشت این دیوارها، آبانباری مستطیلی به ابعاد ۹۷ در ۲۳۰ سانتیمتر و عمق ۲ متر قرار گرفته است که با چندین لایه ساروج بهدقت اندود شده و هنوز هم قابلیت استفاده دارد.
اتاقهای پنهان و حفرههای اسرارآمیز
در سمت راست آبانبار، اتاقی به طول ۵ متر و عرض ۲/۴ متر قرار دارد که نیمهاستوانهای شکل بوده و در انتهای خود سکویی باریک به ارتفاع ۳۵ سانتیمتر و عرض ۲۰ سانتیمتر دارد؛ سکویی که شاید زمانی تاقچهای برای قرار دادن اشیای ارزشمند بوده است.
در گوشه سمت چپ انتهای غار، حفرهای طبیعی در بالای صخره دیده میشود که ورودی آن با دیواری سنگی پوشیده شده است. برای رسیدن به این حفره، باید از روی دیوار آبانبار، مسیری اریب را صعود کرد.
تالار سنگی و روزنههای دیدهبانی
بخش دیگری از غار که در سمت راست دهانه قرار دارد، تنها از طریق صعودی خطرناک بر دیواره سنگی قابل دسترسی است. در این قسمت، تالاری به ابعاد ۵/۵ در ۱۰/۴ متر و چند اتاق کوچکتر با اندازههای متفاوت دیده میشود. جالبترین بخش تالار، دو روزنه در گوشه اتاق بزرگتر است که بهعنوان محل دیدهبانی به کار میرفته و امکان دیدن مسافتهای دور را برای ساکنان فراهم میکرد.
کارکرد تاریخی غار قهرمان
کارشناسان و تاریخپژوهان درباره کاربری این غار نظرات گوناگونی دارند. برخی معتقدند غار قهرمان خمینیشهر پناهگاهی امن در زمان خطر و تهاجم بوده است. گروهی دیگر به نوشتههای مسعودی استناد کرده و آن را محل عبادت صوفیان دانستهاند. همچنین نظریهای وجود دارد که این غار، جایگاه پیروان آیین کهن مهرپرستی بوده است؛ آیینی که در بسیاری از نقاط ایران ردپای آن به چشم میخورد.
۰ نظر