روستای بکتر کجاست؟
روستای بکتر در استان کرمانشاه و در شهرستان صحنه قرار دارد؛ روستایی که حدود ۲۶ کیلومتر در شمالغرب شهر صحنه فاصله دارد و برای رسیدن به آن باید حدود ۴ کیلومتر جاده فرعی را پشت سر گذاشت. بکتر مانند بسیاری از آبادیهای این ناحیه، در همسایگی رشتهکوه زاگرس و نزدیک قله دالاخانی نشسته و همین موقعیت، به روستا آبوهوایی کوهستانی و نسبتاً خشک داده است.
جمعیت و حالوهوای زندگی در یک روستای کوچک
بکتر با جمعیتی حدود ۱۳۰ نفر و نزدیک به ۳۵ خانوار، چهره یک روستای جمعوجور و آشنا را دارد؛ جایی که آدمها همدیگر را میشناسند و خبرها زودتر از باد در کوچهها میچرخد. با این حال، مثل بسیاری از روستاهای ایران، مهاجرت باعث شده روند جمعیت روستا کاهشی باشد و این تغییر را میشود در کمشدن شور مدرسه و خلوتتر شدن بعضی خانهها حس کرد.
شغل مردم بکتر؛ کشاورزی و دامداری
ستون اصلی اقتصاد روستا کشاورزی و دامداری است. محصول باغی شاخص منطقه انگور معرفی میشود، اما بخش مهمتری از زمینها زیر کشت دیم قرار دارد؛ بهویژه گندم، جو و نخود که با ریتم بارشها بالا و پایین میشوند و زندگی کشاورز را با فصلها گره میزنند.
همسایهها و راههای ارتباطی روستا
نزدیکترین بخش به بکتر، دینور ذکر شده و نزدیکترین شهر نیز صحنه است. روستاهای اطراف هم مثل حلقهای پیرامون بکتر قرار گرفتهاند؛ از غرب «بکتر سفلی»، از شرق «هالان» و «کنگرشاه»، از جنوبشرقی «قشلاق» و از جنوبغربی «سماقستان»، و در نزدیکی نیز نام «گلم کبود» شنیده میشود. این همجواریها در رفتوآمدهای روزمره، پیوندهای خانوادگی و دادوستد محلی خودش را نشان میدهد.
زبان و فرهنگ؛ کردی روان با لهجههای محلی
گویش مردم روستای بکتر کردی و سلیس و روان توصیف میشود. در بافت این منطقه، هر روستا ممکن است لهجه مخصوص خودش را داشته باشد، اما در کلیت، گویش مشترک سبب میشود ارتباط و همدلی میان آبادیها آسانتر شکل بگیرد.
امکانات عمومی و چالش تحصیل در مقطع متوسطه
از امکانات عمومی روستا میتوان به آب، برق، تلفن، مدرسه ابتدایی و خانه بهداشت اشاره کرد. چالش مهم اما از جایی شروع میشود که دانشآموزان برای ادامه تحصیل در مقطع متوسطه ناچارند به شهر صحنه رفتوآمد کنند؛ مسافتی که برای برخی خانوادهها دشوار است و طبق روایت محلی، گاهی به ترک تحصیل—بهخصوص در میان دختران—منجر میشود.
خانههای بکتر؛ از خشت و گل تا آجر و تیرآهن
بافت خانههای بکتر در گذشته بیشتر خشتی بوده، اما بهمرور و بهویژه پس از زلزله اخیر منطقه، بخشی از خانهها بازسازی شده و مصالح جدیدتر مانند آجر و تیرآهن جای خشت و گل را گرفته است. نتیجه، روستایی است که هم ردّ معماری قدیمی را در خود دارد و هم نشانههای نوسازی را.
طایفهها و شناخته شدن روستا به «سهیلیها»
اگرچه ساختار طایفهای در بکتر خیلی پررنگ توصیف نمیشود، اما هر فرد معمولاً به طایفهای وابسته است و از طایفههای مهم، نامهایی مانند نانکلی، دیاخیوند، رضایی و سهیلی ذکر شده است. همچنین گفته میشود حدود ۸۰ درصد فامیلها «سهیلی» هستند و به همین دلیل روستا به «روستای سهیلیها» هم مشهور شده است.
دشتها و نامهای محلی؛ نقشهای که مردم با زبان میسازند
در اطراف روستا از دشتهایی با نامهای محلی یاد میشود؛ مانند «بان قنات»، «برزتقتق چالاب»، «موسیجار» و «هفت چشمه». همین نامها، شناسنامه طبیعی بکتر هستند؛ نشانههایی که جهتها و مسیرها را برای اهالی روشن میکنند و حافظه جمعی روستا را زنده نگه میدارند.
شناسنامه کوتاه روستا
جمعیت حدود ۱۳۰ نفر، وسعت نزدیک ۹ کیلومتر مربع، دین اسلام (اهل حق)، زبان کردی، تعداد تلفن ثابت حدود ۲۰ عدد و نبود اینترنت از نکات ثبتشده درباره روستاست. میزان باسوادی نیز حدود ۷۰ درصد ذکر شده که بخش قابل توجهی از آن در حد خواندن و نوشتن گزارش شده و آبوهوای روستا «کوهستانی خشک» توصیف میشود.
۰ نظر